Gabriel Celaya

JĘZYK KOSMICZNY
tłum. Krzysztof Zabłocki


Wszyscy ze wszystkimi: sosny szepczą z morzem,
świerszcze z galaktykami, klacze z wiatrem południowo-wschodnim,
morska bryza z tym, co w niej milknie, chmury — ze wszystkim co lata.
A człowiek, niebaczny, wciąż tylko mówi do samego siebie.
Co mówi złoto do kryształku jodu? Co chce ważka przekazać bykowi?
O czym liczby rozprawiają z niebem? O czym muzyka z nocą?
Wszyscy jesteśmy cząstkami jednej tajemnicy.
A człowiek, niebaczny, wciąż tylko mówi do samego siebie.






KOMENTARZE...

16.03.2017, 20:19 :: 178.43.193.71

normal


To po prostu fizyka, mechanika kwantowa mówi, że wiele rzeczy jest splątanych ze sobą



12.08.2016, 09:31 :: 89.238.7.207

Marcin


Mam znajomego który rozmawiał codziennie z Jezusem, ale teraz dostaje od lekarza jakieś tabletki i mu się poprawiło.



03.12.2013, 23:31 :: 89.72.146.113

Katarzyna


Definitywnie wiersz o za małej ilości rozmów z Jezusem.
Myślę,że warto czytać i interpretować wiersze z w miarę czystym umysłem



05.02.2013, 08:43 :: 87.248.74.212

Mroczna S.


udław się mrokiem



09.07.2012, 12:23 :: 176.31.202.62

BlackCat


@Aga
A co ten wiersz ma wspólnego z Jezusem? Niektórzy tak są zafiksowani na jakimś punkcie, że wszystko im się z jednym kojarzy. Współczuję.



25.06.2012, 23:29 :: 178.73.42.119

Aga


To prawda, za mało rozmawiamy z Jezusem. Powinniśmy się bardziej otworzyć na duchowy wymiar życia.