Borys Pasternak

OKREŚLENIE POEZJI
tłum. Seweryn Pollak


To są — stromo spiętrzone poświsty,
To jest — bryłek szczękanie lodowych,
To jest — noc, która lodem tnie liście,
To — słowików-rywali rozmowy.

To — groch słodki, zielony, zdziczały,
To — ukryte w strąkach łzy wszechświata,
To — z pulpitów i z fletów Figaro
Ponad grządką się gradem rozpadał

To, co noc znaleźć chciała tak bardzo
W kąpieliska podbrzeżach i toniach,
Aby gwiazdę złowioną do sadza
W dygocących i mokrych nieść dłoniach.

Duszność — płyciej niż deski pod wodą.
Olchą padło sklepienie niebiosów.
W głos by gwiazdom przystało chichotać,
Ba, lecz wszechświat to miejsce bez głosu.






KOMENTARZE...

16.05.2012, 07:53 :: 94.42.161.194

kjanczy


w tej poezji jest wszystko:z czym się rodzimy z czym umieramy z czego się cieszymy z czym walczymy co podziwiamy
co dostajemy i to co możemy komuś oddać dziękuję

Marian dziękuję





20.11.2005, 22:40 :: 80.103.6.152

Puma


Wiersze zuuuuuper.Zupelnie jak na swiecie.Ty to masz fajnie rozwiniety umysl.

PUMA



30.09.2005, 19:56 :: 83.23.237.57

anisia


nie czuje klimatu, chociaż temat urokliwy =)